కొన్ని విరిగిపోయిన క్షణాలు
గుండెలో ఒలికిపోతుంటాయి
వెలిసి పోయిన మది గోడలకి
నీ జ్ఞాపకాలు వేలాడుతుంటాయి
వెదురుని వేణువు చేసావు
గాయాలుంటాయనుకోలేదు
సంగీత స్వరాలు తెలీవు
నీ పిలుపు చాలు... నా మది ఆలాపనకి
అలవోకగా తాకి వెళ్ళిపోతుంటాయి నీ తలపులు...
మది మటుకు భారమైన కరి మేఘంలా
నిదురపోని నీ జ్ఞాపకాలు
కలలో కూడా కలవరపెడుతూ
ఎండిన ఎడారుల్లో
తొలకరి జల్లులే నీ చిరునవ్వులు
కురిపిస్తావు కదా
దేహం మట్టి దుప్పటిని కప్పుకునే లోపు
No comments:
Post a Comment